Islam adalah agama rasmi di Malaysia, namun agama lain boleh diamalkan denagn bebas
Ketua gama Islam bagi setiap negeri beraja ialah sultan, raja, atau yang Di-Pertuan Besar
Yang di-Pertuan Agong ialah ketua agama Islam di Pulau pinan, Melaka, sabah , sarawak, dan Wilayah Persekutuan (Kuala Lumpur, labuan, Putrajaya)
Orang bukan Islam dilarang menyebarkan agama lain kepada rakyat yang beragama Islam
Dewan Undangan Negeri mempunyai kuasa untuk menggubal undang-undang pentadbiran agama Islam, bukannya Parlimen.
Perkara 3(2); dalam apa-apa perbuatan, amalan, atau uapacara agama Islam yang disetujui oleh Majlis raja-raja supaya meliputi seluruh Persekutuan, raja setiap negeri hendaklah mmebenarkan Yang di-Pertuan Agong Mewakilinya.
Parlimen hanya berkuasa untuk menggubal undang-undang pentadbiran agama Islam bagi wilayah-wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Labuan dan Putrajaya.
Perlembagaan Persekutuan merupakan perlembagaan bertulis di Malaysia. PP telah dikuatkuasakan pada 1 Ogos 1957.
PP digubal oleh Suruhanjaya Reid yang diketuai oleh:
Lord Reid,
Sir Ivor Jenning (Britain)
Sir William Mckell (Australia)
B. Malik (India)
Hakim A. Hamid (Pakistan)
PP digubal berdasarkan 131 memorandum
PP merupakan sumber segala perundangan yang telah dikanunkan tetapi boleh dipinda. PP dipinda oleh parlimen dari semasa ke semasa supaya relevan dan sesuai dengan keperluan semasa.
PP mengandungi undang-undang tertinggi untuk mewujudkan sistem kerajaan yang teratur.
PP memperakukan semua undang-undang yang digubal di Persekutuan sebelum hari Merdeka dan undang-undang yang wujud di Sabah dan Sarawak sebelum Hari Malaysia.
Konsep Ketertinggian Perlembagaan
PP merupakan undang-undang tertinggi Malaysia
Parlimen atau badan perundangan, badan kehakiman dan badan eksekutif mendapat kuasa daripada PP.
Yang di-Pertuan Agong juga menjalankan kuasanya mengikut PP.
Undang-undang berlawanan dengan PP hendaklah terbatal setakat mana undang-undang itu berawanan dengan PP.
Kandungan Perlembagaan Persekutuan
PP terdiri daripada 15 bahagian yang mengandungi 183 perkara.
Bahagian
Butir-butir
Perkara
1
Negeri-negeri, agama, dan undang-undang Persekutuan
1-4
2
Kebebasan asasi
5-13
3
Kewarganegaraan
14-31
4
Persekutuan
32-69
5
Negeri-negeri
70-72
6
Perhubungan antara persekutuan dengan Negeri-negeri
73-95E
7
Peruntukan-peruntukan kewangan
96-112E
8
Pilihan raya
113-120
9
Kehakiman
121-131A
10
Perkhidmatan awam
142-148
11
Kuasa-kuasa Khas menentang kuasa subvertif dan kuasa-kuasa darurat
149-151
12
Am dan pelbagai
152-160
12A
Perlindungan tambahan bagi negeri Sabah dan Sarawak
161-161H
13
Peruntukan sementara dan peralihan
162-180
14
Pengecualian bagi kedaulatan raja-raja dan sebagainya
181
15
Prosiding terhadap yang di-Pertuan agong dan Raja-raja
182-183
Ciri-ciri Kerajaan Malaysia yang digariskan dalam Perlembagaan Persekutuan
Malaysia mengamalkan sisten kerajaan Persekutuan (Kerajaaan Persekutuan + Kerajaan Negeri)
Malaysia mempunyai raja berperlembagaan
Mengamalkan demokrasi berparlimen dan parlimen bercorak Westminster
Mempunyai parlimen dwidewan, iaitu Dewan Rakyat dan Dewan Negara
Mengutamakan ketertinggian perlembagaan
Kebebasan Asasi Warganegara Malaysia
1.Kebebasan diri
a.Tiada warganegara pun boleh diambil nyawanya atu dilucutkan kebebasan dirinyabkecuali menurut undang-undang.
b.Seseorang warganegara tidak boleh ditahan pihak polis lebih daripada 2 jam kecuali selepas dibawa kehadapan seorang majistret untuk mendapatkan perintah tahanan.
c.Seseorang warganegra yang ditangkap oleh pihak polis hendaklah diberitahu dengan seberapa segera yang boleh dan hendaklah dibenarkan berunding dengan peguam yang dipilihnya dan dibela oleh peguam itu
d.Jika ditahan oleh pihak polis tidak mengikut habeas corpus daripada mahkamah untuk melepaskan dirinya.
2. Pengabdian dan kerja paksa a. Tiada warganegara yang boleh ditahan sebagai abdi
b. Segala jenis kerja paksa dilarang tetapi Parlimen boelh dengan undang-undang, membuat
peruntukan bagi perkhidmatan kerahan bagi maksud-maksud negara.
3. Perlindungan daripada undang-undang jenayah yang berkuatkuasa
kebelakangan dan perbicaraan berulang a. Tiada warganegara boelh dihukum kerana sesuatu perbuatan atau ketingaglan yang tidak
menjadi kesalahan di sisi undang-undangvpada maas perbuatan atau ketinggalan itu
dilakukan
b. Warganegara yang telah dibebaskan daripada sesuatu kesalahan atau disabitkan dengan
sesuatu kesalahan tidak boleh dibicarakan semula kerana kesalahan itu.
4. Sama rata a. Semua warganegara adalah sama rata di sisi udang-undang dan berhak untuk mendapatkan
perlindungan yang sama ata.
b. Seseorang warganegara tidak boleh didiskriminasikan dari segi agama, kaum, keturunan, atau
tempat lahir.
5. Larangan buang negeri dan kebebasan bergerak a. Tiada warganegara boleh dibuang negeri atau ditahan daripada memasuki Persekutuan.
b. Setiap warganegara berhak untuk bergerak dengan kebebasan di seluruh Persekutuan dan
bermastautin di mana-mana bahagiannya.
6. Kebebasan bercakap, berhimpun, dan menubuhkan persatuan a. Setiap warganegara bebas bercakap dan mengeluarkn fikirannya.
b. Setiap warganegra bebas untuk berhimpun dengan aman.
c. Setiap warganegara berhak untuk menubuhkan persatuan.
7. Kebebasan agama a. Setiap warganegara berhak untuk menganut dan mengamalkan agamanya.
8. Hak-hak berkenaan dengan pendidikan a. Tidak boleh ada diskriminasi terhadap amna-mana warganegara berdasarkana gama, kaum,
keturunan, atau tempat lahir.
b. Tiap-tiap kumpulan agama berhak untuk menubuhkan dan menyelenggarakan institusi untuk
pendidikan kanank-kanak dalam kumpulan itu sendiri.
9. Hak terhadap harta a. Tiada warganegara pun boleh dilucutkan hartanya kecuali mengikut undang-undang
b. Tiada undang-undang pun boleh membuat peruntukan bagi mengambil atau menggunakan
harta dengan paksa tanpa pampasan yang mencukupi.
Sumber diperoleh daripada: Teks Pra-U STPM Pengajian Am Kertas 1
Islam adalah agama rasmi di Malaysia, namun agama lain boleh diamalkan denagn bebas
Ketua gama Islam bagi setiap negeri beraja ialah sultan, raja, atau yang Di-Pertuan Besar
Yang di-Pertuan Agong ialah ketua agama Islam di Pulau pinan, Melaka, sabah , sarawak, dan Wilayah Persekutuan (Kuala Lumpur, labuan, Putrajaya)
Orang bukan Islam dilarang menyebarkan agama lain kepada rakyat yang beragama Islam
Dewan Undangan Negeri mempunyai kuasa untuk menggubal undang-undang pentadbiran agama Islam, bukannya Parlimen.
Perkara 3(2); dalam apa-apa perbuatan, amalan, atau uapacara agama Islam yang disetujui oleh Majlis raja-raja supaya meliputi seluruh Persekutuan, raja setiap negeri hendaklah mmebenarkan Yang di-Pertuan Agong Mewakilinya.
Parlimen hanya berkuasa untuk menggubal undang-undang pentadbiran agama Islam bagi wilayah-wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Labuan dan Putrajaya.
Perlembagaan Persekutuan merupakan perlembagaan bertulis di Malaysia. PP telah dikuatkuasakan pada 1 Ogos 1957.
PP digubal oleh Suruhanjaya Reid yang diketuai oleh:
Lord Reid,
Sir Ivor Jenning (Britain)
Sir William Mckell (Australia)
B. Malik (India)
Hakim A. Hamid (Pakistan)
PP digubal berdasarkan 131 memorandum
PP merupakan sumber segala perundangan yang telah dikanunkan tetapi boleh dipinda. PP dipinda oleh parlimen dari semasa ke semasa supaya relevan dan sesuai dengan keperluan semasa.
PP mengandungi undang-undang tertinggi untuk mewujudkan sistem kerajaan yang teratur.
PP memperakukan semua undang-undang yang digubal di Persekutuan sebelum hari Merdeka dan undang-undang yang wujud di Sabah dan Sarawak sebelum Hari Malaysia.
Konsep Ketertinggian Perlembagaan
PP merupakan undang-undang tertinggi Malaysia
Parlimen atau badan perundangan, badan kehakiman dan badan eksekutif mendapat kuasa daripada PP.
Yang di-Pertuan Agong juga menjalankan kuasanya mengikut PP.
Undang-undang berlawanan dengan PP hendaklah terbatal setakat mana undang-undang itu berawanan dengan PP.
Kandungan Perlembagaan Persekutuan
PP terdiri daripada 15 bahagian yang mengandungi 183 perkara.
Bahagian
Butir-butir
Perkara
1
Negeri-negeri, agama, dan undang-undang Persekutuan
1-4
2
Kebebasan asasi
5-13
3
Kewarganegaraan
14-31
4
Persekutuan
32-69
5
Negeri-negeri
70-72
6
Perhubungan antara persekutuan dengan Negeri-negeri
73-95E
7
Peruntukan-peruntukan kewangan
96-112E
8
Pilihan raya
113-120
9
Kehakiman
121-131A
10
Perkhidmatan awam
142-148
11
Kuasa-kuasa Khas menentang kuasa subvertif dan kuasa-kuasa darurat
149-151
12
Am dan pelbagai
152-160
12A
Perlindungan tambahan bagi negeri Sabah dan Sarawak
161-161H
13
Peruntukan sementara dan peralihan
162-180
14
Pengecualian bagi kedaulatan raja-raja dan sebagainya
181
15
Prosiding terhadap yang di-Pertuan agong dan Raja-raja
182-183
Ciri-ciri Kerajaan Malaysia yang digariskan dalam Perlembagaan Persekutuan
Malaysia mengamalkan sisten kerajaan Persekutuan (Kerajaaan Persekutuan + Kerajaan Negeri)
Malaysia mempunyai raja berperlembagaan
Mengamalkan demokrasi berparlimen dan parlimen bercorak Westminster
Mempunyai parlimen dwidewan, iaitu Dewan Rakyat dan Dewan Negara
Mengutamakan ketertinggian perlembagaan
Kebebasan Asasi Warganegara Malaysia
1.Kebebasan diri
a.Tiada warganegara pun boleh diambil nyawanya atu dilucutkan kebebasan dirinyabkecuali menurut undang-undang.
b.Seseorang warganegara tidak boleh ditahan pihak polis lebih daripada 2 jam kecuali selepas dibawa kehadapan seorang majistret untuk mendapatkan perintah tahanan.
c.Seseorang warganegra yang ditangkap oleh pihak polis hendaklah diberitahu dengan seberapa segera yang boleh dan hendaklah dibenarkan berunding dengan peguam yang dipilihnya dan dibela oleh peguam itu
d.Jika ditahan oleh pihak polis tidak mengikut habeas corpus daripada mahkamah untuk melepaskan dirinya.
2. Pengabdian dan kerja paksa a. Tiada warganegara yang boleh ditahan sebagai abdi
b. Segala jenis kerja paksa dilarang tetapi Parlimen boelh dengan undang-undang, membuat
peruntukan bagi perkhidmatan kerahan bagi maksud-maksud negara.
3. Perlindungan daripada undang-undang jenayah yang berkuatkuasa
kebelakangan dan perbicaraan berulang a. Tiada warganegara boelh dihukum kerana sesuatu perbuatan atau ketingaglan yang tidak
menjadi kesalahan di sisi undang-undangvpada maas perbuatan atau ketinggalan itu
dilakukan
b. Warganegara yang telah dibebaskan daripada sesuatu kesalahan atau disabitkan dengan
sesuatu kesalahan tidak boleh dibicarakan semula kerana kesalahan itu.
4. Sama rata a. Semua warganegara adalah sama rata di sisi udang-undang dan berhak untuk mendapatkan
perlindungan yang sama ata.
b. Seseorang warganegara tidak boleh didiskriminasikan dari segi agama, kaum, keturunan, atau
tempat lahir.
5. Larangan buang negeri dan kebebasan bergerak a. Tiada warganegara boleh dibuang negeri atau ditahan daripada memasuki Persekutuan.
b. Setiap warganegara berhak untuk bergerak dengan kebebasan di seluruh Persekutuan dan
bermastautin di mana-mana bahagiannya.
6. Kebebasan bercakap, berhimpun, dan menubuhkan persatuan a. Setiap warganegara bebas bercakap dan mengeluarkn fikirannya.
b. Setiap warganegra bebas untuk berhimpun dengan aman.
c. Setiap warganegara berhak untuk menubuhkan persatuan.
7. Kebebasan agama a. Setiap warganegara berhak untuk menganut dan mengamalkan agamanya.
8. Hak-hak berkenaan dengan pendidikan a. Tidak boleh ada diskriminasi terhadap amna-mana warganegara berdasarkana gama, kaum,
keturunan, atau tempat lahir.
b. Tiap-tiap kumpulan agama berhak untuk menubuhkan dan menyelenggarakan institusi untuk
pendidikan kanank-kanak dalam kumpulan itu sendiri.
9. Hak terhadap harta a. Tiada warganegara pun boleh dilucutkan hartanya kecuali mengikut undang-undang
b. Tiada undang-undang pun boleh membuat peruntukan bagi mengambil atau menggunakan
harta dengan paksa tanpa pampasan yang mencukupi.
Sumber diperoleh daripada: Teks Pra-U STPM Pengajian Am Kertas 1
